Telefon od „banku” lub „policji”: oszustwo na legendę

Po czym poznać telefon od „banku” lub „policji”

Jeden sygnał wystarczy, żeby się zatrzymać. Zwykle występuje ich kilka naraz.

• !Rozmówca zabrania kończyć połączenie i rozmawiać z rodziną, bo „trwa tajne postępowanie”.
• !Polecenie przelania pieniędzy na inne konto „dla bezpieczeństwa” albo na „konto techniczne”.
• !Prośba o gotówkę przekazywaną kurierowi albo zostawianą pod wskazanym adresem.
• !Prośba o instalację programu do zdalnego dostępu (AnyDesk, TeamViewer) lub „aplikacji banku” z linku.
• !Numer wygląda jak infolinia banku — podrobienie numeru nic nie kosztuje.
• !Rozmowa jest prowadzona zawodowo: nazwisko, numer sprawy, przekazanie do „prokuratora”.

Jak wygląda oszustwo „na legendę”

Dzwoniący mówi, że pieniądze na koncie są zagrożone i trzeba je „zabezpieczyć”. Prosi o przeniesienie oszczędności na inne konto, przekazanie gotówki kurierowi albo instalację programu, który da mu dostęp do komputera.

Odmiany różnią się obsadą: „na wnuczka”, „na policjanta”, „na prokuratora”, „na pracownika banku”. Mechanizm jest jeden — ofiara ma sama przekazać pieniądze, przekonana, że je ratuje.

Dlaczego rozmowa trwa tak długo

Te rozmowy potrafią trwać godzinami i są prowadzone spokojnym, urzędowym tonem. Pojawia się nazwisko, numer sprawy, czasem przekazanie do kolejnej „instytucji”.

Zakaz odkładania słuchawki i konsultowania sprawy to silny sygnał manipulacji. Zakończ połączenie i sprawdź sprawę niezależnie. Brak takiego zakazu nie potwierdza tożsamości rozmówcy.

Zdanie do zapamiętania i powieszenia przy telefonie

Bank ani policja nie wymagają przekazania oszczędności kurierowi lub przelewu na „bezpieczne konto” w ramach telefonicznej akcji ratunkowej. Nie instaluj programu do zdalnego dostępu na prośbę rozmówcy.

Warto je wydrukować i położyć obok telefonu osoby starszej. W trakcie rozmowy nikt nie analizuje sygnałów ostrzegawczych — działa tylko zdanie, które ma się już w głowie.

Jak rozmawiać o tym z rodzicami i dziadkami

Nie zaczynaj od techniki. Zacznij od zgody na jedną zasadę: przy każdej rozmowie o pieniądzach odkładamy słuchawkę i dzwonimy do siebie. Zasada jest łatwiejsza do zapamiętania niż lista oszustw.

Ustalcie też rodzinne hasło kontrolne. Może pomóc w weryfikacji, ale nie zastępuje oddzwonienia na znany numer.

Co zrobić teraz

Rób po kolei. Każdy krok ma sens także wtedy, gdy poprzedniego nie udało się wykonać.

1. Zakończ rozmowę. Nie musisz się tłumaczyć ani sprawdzać rozmówcy.
2. Zadzwoń do banku sam, z numeru na odwrocie karty. Prawdziwa sprawa będzie tam widoczna.
3. Jeśli zainstalowałeś program zdalnego dostępu: odłącz urządzenie od internetu i odinstaluj go.
4. Jeśli przelałeś pieniądze albo przekazałeś gotówkę, zgłoś to bankowi natychmiast — liczą się minuty.
5. Złóż zawiadomienie na policji, a jeśli sprawa dotyczy osoby starszej, powiadom kogoś z rodziny.

Straciłeś pieniądze? Zobacz, gdzie to zgłosić i w jakiej kolejności →